मातेला प्रणाम!

ही एक पोवाडा प्रकारातली कविता म्हणावी लागेल .. त्या वेळेस सावरकरांच्या कविता वाचनात आल्या होत्या... त्याचा हा परिणाम असावा.. :)

==========================================

शांत सौम्य असा विसावा, मनी वात्सल्याचा ओलावा

नऊ महिने अंतरात ठेवूनि करते प्रेमाचा वर्षाव

संस्कारातूनि घडवित जाते, आई जिचे नाव

त्या मनस्वितेला प्रणाम

आमुचा त्या मातेला प्रणाम||

उदरी वाढे अंश शिवाचा, आशिर्वाद माँ भवानीचा

डोल्यातुनि विलसत होते स्वप्न उद्याचे स्वातंत्र्याचे

डोहाळे लागले जिला हाती तलवार घेण्याचे

महापराक्रमी तेजस्वी असा दिधला मराठ्यांना राजा

शिवबा ज्याचे नाव

त्या मनस्वितेला प्रणाम

आमुचा त्या मातेला प्रणाम||

चरित्रातुनि जिच्या सापडे आयुष्याचे गाणे नवे

आपल्या आचरणातुनि दिले जिने सौजन्याचे धडे

दया क्षमा शांती शिस्त यांची अखंड मुर्ती

हातातुनि घडले जिच्या प्रेमळ साने गुरुजी

त्या मनस्वितेला प्रणाम

आमुचा त्या मातेला प्रणाम||

मळवट भरला जिने आपला, अनेक सुपुत्रांच्या रक्तानी

जिच्या संरक्षणाकरिता दिली प्राणांची आहुती

विशाल हिमालय रक्षणकर्ता विलसतसे भाळी

तीन अथांग जलाशये जिच्या चरणांना स्पर्शती

त्या मंगल सुंदर महान अशा भारत भू ला प्रणाम

त्या मनस्वितेला प्रणाम

आमुचा त्या मातेला प्रणाम||

=====================================================